سەن بىلىسەن،يۈرەك-يۈرەككە
بىلدۈرەلمەس ئۆزىنى تامام
رېئاللىقتا كۆڭۈللەر سەرسان.

لىكىن جىمجىت مۇھەببىتىڭدىن
جۇش ئۇرىدۇ ساپ،ھەقىقى قان!

ھىدايەت يىڭنىسى سەن كەشتە تىككەن،
رەزىللىك مەسخىرەمدىن رەڭ تالىشار.
بىر -بىرلەپ بېرىۋەتتىڭ يۇلتۇزۇڭنى،
يۇلتۇزسىز سىياقىڭدىن كۆز قامىشار.

ھارغىن دىللار ،چاك-چاك يېرىق يول
كۆك قەھرىدە  قۇشنىڭ سايىسى.
ساقىپ چۈشەر يىراق تۈنلەردىن
نەملەشكەن شۇ تاماكا ئىسى.

بەلكىم قۇشسەن سەرگەردان بىر قۇش
شاخلىرىمدىن ئۇچقان پەر تاشلاپ.
گۈل سايىسى چۈشۈپ چېقىلغان
...

رەسۋا تۈن، كۆزۈڭدە يىلان، ئۇ يىلان!
قەھىرلىك تەن لەرزى چېقىلغان تىمتاس.
سۈرگۈنگاھ سۇپىسى يىراق، بەك يىراق
يېلىنجاپ كۆيمەكتە چېچىلغان قوقاس.

بۈگۈن توردىن شائىر مۇھەممەت خېۋىرنىڭ ۋاپات بولغان خەۋرىنى ئوقۇپ كەيىپسىزلەندىم. ئاندىن مۇھەممەت خېۋىرنىڭ سىياقى، رەڭگىنى ئەسلەپ باقتىم.

ئەي سەن شېئر،زەنجىرلەنگەن قۇش
پەرۋازىڭنى سېغىندى ئاسمان.
رامكىلارنىڭ ئىلىكدە بىھۇش
يېتىۋەرمە،كۆتۈرگىن ئىسيان!

 

يوپۇرماققا ئوخشۇتۇپ تەقدىر
چېچىۋەتتى بىزنى ھەرياققا.
سەن دېڭىزسەن، مەن بولسام قۇملۇق
ئىشەنمەيمەن مەڭگۈ قىرغاققا...

دېڭىز ئۇخلار قولياغلىقىڭدا،
مەن ئۇخلايمەن دولقۇنلىرىڭدا
قول ياغلىقىڭ قالدى يىراقتا

 

سۆزلىگۈم يوق،
كەتتىڭمۇ كەلمەيسەن، ئايان بۇ ئايان!
قورقىمەن ئاخىرقى بۇ سەتىرلەرنىڭ
ئايلىنىپ قېلىشىدىن كۆز ياشقا ھامان.